به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، در حالی که ایام سوگ حضرت زهرا (س) فرا رسیده و آسمانِ عزاداری در سراسر کشور تیره و تار است، در گوشه‌ای از شهرستان جاجرم، صحنه‌ای از یک جهادِ معنوی در حال رقم خوردن است. هیئت دانش‌آموزی امام رئوف، آیینی برگزار کرد که فراتر از یک مراسم مذهبی ساده، تجلیِ عمیقِ مفهومِ خونخواهی بود.

به عنوان شاهدِ این مراسم، در حضور نوجوانانی بودم که با نگاهی متفاوت به دین و اجتماع، مفهومِ خدمت و وفاداری را بازتعریف کردند، این مراسم با مشارکتِ فعال و خودجوشِ نوجوانان برگزار شد؛ اما آنچه در چشمِ من گذشت، بسیار فراتر از گزارش‌های نوشتاری بود.

وقتی قدم به آن حسینیه‌ی کوچک در جاجرم گذاشتم، ابتدا با سادگیِ فضا روبرو شدم؛ اما به محض اینکه چشمم به کتیبه‌های زهرایی و پارچه‌های مشکی افتاد که با ظرافت و عشق بر دیوارها نشسته‌اند، متوجه شدم که اینجا، مکانی فراتر از یک عبادتگاه معمولی است. اینجا، مأمن نوجوانان دهه هشتادی و دهه نودی است که ایستادگی و صلابت و خونخواهی قائد شهید را ممارست می کنند تا در آینده بتوانند سنگربانانی برای حریم اسلام و کشور اسلامی‌مان ایرانِ جان باشند.

در بازدید از مراسم عزای حضرت زهرا (س) در هیئت دانش‌آموزی امام رئوف شهرستان جاحرم، شاهد صحنه‌ای بودم که شاید در بزرگیِ بناهای مذهبی جهان یافت نشود، اما در عمقِ معنا، لرزه بر اندامِ هر بیننده‌ای می‌اندازد.

اولین برنامه این مراسم اقامه نمازجماعت به امامت یک روحانی جوان بود و پس از اقامه نماز تلاوت قرآن توسط نوجوانی از همان هیئت بود که واقعاً اثرگذار بود و برایم بسیار جالب بود.

من با چشم خود دیدم که چگونه این نوجوانان، قد و نیم‌مقد، تمامِ سیاهی‌ها، تزیینات و مدیریتِ این مراسم را خودشان بر عهده گرفته‌اند. اما آنچه قلب مرا لرزاند، فراتر از این تدارکات بود؛ آنچه مرا تکان داد، آن نگاه بود؛ نگاهی که از میانِ اشک‌هایشان، پیامِ خونخواهی را فریاد می‌زد و به محض شنیدن نام رهبر شهیدمان فریاد از نهادشان بر می آمد. اصلا باورم نمی شد که این نوجوانان با این سن و سال کم شان چگونه توانسته اند این قدر پیوند و ارتباط معنوی با رهبر شهیمدمان بگیرند گویی اعجاز بود و خون قائد شهید در قلب آنها خروشیده بود.

میراثِ شهید؛ از مسجد به دلِ نوجوان

در میانِ نوای مداحی و سینه زنی‌های پرشور، یک مفهومِ محوری مثلِ خورشید می‌درخشید: خونخواهی قائد شهید. این نوجوانان جاجرمی، گویی از میانِ خاکِ این سرزمین، پیامِ خونخواهیِ رهبرِ شهیدمان را دریافت کرده‌اند. آن‌ها فهمیده‌اند که عزاداری برای حضرت زهرا (س)، تنها یک آیینِ سنتی نیست، بلکه باید پیوندی عمیق میانِ مظلومیتِ اهل‌بیت (ع)، ایستادگی و مقاومت حضرت زهرا (س) در برابر زیاده خواهان و مظلومیتِ رهبرِ شهید باشد.

هر بار که آن‌ها بر سینه‌ی خود می‌کوفتند، گویی می‌خواستند بگویند: ما یادمان نرفته است؛ ما هم همان خون را می‌خواهیم که از شهید ریخته شد. این نسل، مسیرِ ایستادگی را از مادرشان زهرا (س) و مسیرِ خونخواهی را از رهبرِ شهید آموخته اند.

جهادِ کوچک در ابعادِ بزرگ

در اطراف مراسم نوجوانی دوربین به دست را دیدم، با پرس و جویی کوچک متوجه شدم که مسئولیتِ رسانه‌ایِ این مراسم از عکاسی، فیلم‌برداری و تدوین هم برعهده همین نوجوان است؛ چرا؟ چون می‌دانند که در عصرِ جنگِ نرم، باید این ایستادگی را به تصویر کشید. آن‌ها می‌خواهند با هر فریمِ ویدئویی که منتشر می‌شود، به جهان ثابت کنند که نوجوان ایرانی، در عینِ معصومیت، مأمورِ خونخواهی است و برای رویارویی با فرهنگ بیگانه غربی حرفها برای گفتن دارد.

آن‌ نوجوان‌ها از دَم کردن چای برای عزاداران گرفته تا مدیریتِ فضای مجازی، همگی در یک مسیر حرکت می‌کردند: تثبیتِ میراثِ خونخواهی. آن‌ها می‌خواهند ثابت کنند در عین اینکه کوچک‌اند؛ اما خونِ قائدشهید، در رگ‌های این نسل، گرم و تپنده است.

سخن پایانی

در پایانِ حضور در این حسینیه‌ی کوچک، با این فکر از آنجا دور شدم که: عظمتِ یک حرکت، به وسعتِ میدان نیست، بلکه به عمقِ اعتقاد است. هیئت امام رئوف جاجرم، با همین اقداماتِ ساده اما با معنا، نشان داد که جبهه‌ی حق، با نسل‌هایی روبروست که نه تنها از یادِ شهید نمی‌روند، بلکه با هر دم و بازدم، مأمورِ خونخواهیِ او هستند. این نوجوانان، پاسدارانِ آینده و خونخواهانِ حقیقیِ مسیرِ حق‌اند.

گزارش از: حسین قلعه نوئی